KV- De flirt

Kort verhaal uit Hallo Nijmegen

De flirt

De zee rolt in kleine witte golfkopjes het strand op en vormt een geribbeld patroon op het natte zand. Het is warm. Op mijn buik, op een groot badlaken, dagdroom ik over die donkerharige spetter, die gisteravond ongegeneerd met me had staan flirten. Ik glimlach voldaan, terwijl ik de zon op mijn rug voel branden. Op de tast reik ik naar de zonnebrandolie, als ik opeens doffe dreunen in het zand hoor. Iemand holt me rakelings voorbij, en ik voel een vlaag zandkorrels op mijn benen neerdalen. Als ik me opricht is de renner al weer meters verder. Verbaasd staar ik hem na. Maar dan zie ik de reden van zijn haast: twee agenten zitten hem op de hielen. Nieuwsgierig sta ik op en volg de bewegingen van de politiemannen, die nu richting strandpaviljoen rennen. Om me heen zie ik steeds meer strandgasten die kant oplopen. Ik gris de tas van mijn handdoek en loop er, enigszins vertraagd door het rulle zand, achteraan. Een paar honderd meter verder bespeur ik tumult bij de trap naar het terras erboven. De zwerm toeschouwers, die voor mijn neus staat, maakt me het zicht echter onmogelijk, terwijl voorin opgewonden commentaar klinkt.
Ik wurm me ongegeneerd tussen de menigte door naar voren, en dan zie ik hem op de grond liggen. De man, die me straks voorbij rende, in bedwang gehouden door de agenten. ‘Eindelijk hebben we die gladakker te pakken,’ gromt de jongste verbeten, terwijl hij de handboeien vastklikt.
Het gezicht van de man is van het publiek afgewend, en naast hem ligt een opengevallen rugzak, waaruit een stuk of wat mobiele telefoons, een camera, een iPad en meerdere portefeuilles zijn gerold. Dan dwingt zijn onaangename houding de arrestant zijn hoofd om te draaien, en opeens staar ik in een paar donkerbruine ogen, die ik met een schok herken. Hij is het…. de mooie jongen uit de bar.